Κάτω από το Μάτι του Βουνού, πέτρινα πλάσματα έριξαν θαλάσσια τείχη να μείνει μακριά ο Μαρασμός.

Μετά το πέρασμα του Μαρασμού, εκεί που υψώνονταν κτίσματα έχουν μείνει τα απομεινάρια της Άκρης.

Ο τελευταίος των Πρεσβύτερων του Χρόνου αφανίστηκε από τον Μαρασμό και ο χρόνος αποσταθεροποιήθηκε.

Με τη βοήθεια ενός κινητού αντιπροσώπου, ο Νόντους σταθεροποίησε τον χρόνο και απώθησε τον Μαρασμό.

Οι Πρεσβύτεροι χειραγώγησαν τον χρόνο για να επιβραδύνουν τον Μαρασμό και τα κατάφεραν... για λίγο.

Το Μάτι του Βουνού είδε τον Μαρασμό να πλησιάζει και ψιθυριστά ζήτησε την αρωγή άλλων.

Τεράστιοι ριζωμένοι υβριδικοί οργανισμοί έριξαν φως στην αδυναμία του Μαρασμού με ισχυρές ακτίνες.

Οι Προστάτες έσωσαν όσους βρίσκονταν κοντά, αλλά η ακινησία επέτρεψε στον Μαρασμό να αναπτυχθεί.

Οι Περιττοί συγχωνεύτηκαν με άλλα πλάσματα για να διευρύνουν την ακτίνα τους. Μα δεν ήταν αρκετό.

Ο Πυρήνας έστειλε τα άκρα του να καταβροχθίσουν τα πάντα, ώστε να συντηρήσουν την κενή ζωή του.

Το Μάτι του Βουνού ένιωσε ένα αδερφικό πλάσμα με την ενέργεια να αναζωπυρώσει το φως του.

Ο Φύλακας ξύπνησε καθώς ο Μαρασμός ηττήθηκε, δεσμευμένος να φέρει ξανά ζωή πέρα από αυτόν τον τόπο.

Παρόλο που ο Φύλακας δεν ήταν πια εδώ, το ίδιο ίσχυε και για τον Μαρασμό. Η ζωή άνθιζε ξανά.