Sahtedir adı, ölüm alnına yazıldı!

Tüketmiş olanları tüket.

Savunmasını yaptı beyazlı, birkaç gün daha bahşetti ona yazgı.

Üç çan çaldı, kayıp ruhlar bağlandı.

Yaşlı adamın uzun bekleyişi artık sona erdi.

Onca şey arasından ateşle oynamayı mı seçtin?

Koca bir fare yuvası darmadağın olup çöktü.

Dumanlar yükselir, sonu ona yetişir.

Nazik değil bu sözler, asla dikkate değmezler.

Engin dalgalar yankıda, o şimdi toprağın altında.

Bu tuhaf kayanın içinde ilginç bir şey var.

Buddha başlarını ara, dikkat et kaya guailere toslama!

Kaplan da çocuk da kaybolmuş yabanda.

Ayyaş, burada altın olduğunu söyledi. Ona inanıyor musun?

Kardeşler ve babaları... Hepsiyle tanıştın.

Böcek geldi davulun sesiyle ve gitti dalgaların nazik düşüşüyle.

Fırında ateş, ateşte hap vardır.

Yaratıcıları olduğu sürece daha çok bilge ortaya çıkar.

Dere tepe gitti heyhat, bitmedi bu seyahat.

Kızıl gözlünün ilahileri hatalı, tanzim etmeli mantraları.

Biri daha eksildi yıldız kubbesinden.

Akşam ışıkları karların üstünde, sertliğin sonu geldi acı içinde.

Ölmek, yalnız yaşamak kadar acıdır.

Ekinler büyür kulübenin etrafında; kalpleri teselli bulur Resim Diyar'da.

"Zırh ateşle işlenir; kuvvet imtihanla bilinir."

Beceri imtihanıydı başta; az daha ölüm olacaktı sonunda.

Şimdi topla hasadını, sonra çıkar tadını.

Garip bir adam, kayıp bir karpuz tarlası, nefis bir büyü ve beklenmedik bir buluşma.

Her aşkın biteceği yer öyle ya da böyle kara topraktır.

Güçlerinden faydalanabilseydim bu dört ruh ne kadar görkemli olurdu?

Dört büyük ünvan, ne büyük ziyan.

Daha yükseklere çıkmak için en uygun anı beklemek zorunda değilsin.

Şişman keşiş başarısız oldu zira hiç susmuyordu.

Tuhaf bir yaoguai öldürüldü, tuhaf bir ayna bulundu.

Haşin, aceleci, boyun eğmez; kaba, ıslak, çamurdan çekinmez.

Biri bile arkasına bakmadı.

Kılıcını havada savurdu; fakat sonu zaten geliyordu.

"Asamın yirmi darbesine karşı sekiz kol ne işe yarar?"

"Bu çirkinlik, bir ölümsüzlük vaadi mi? O zaman istemez."

Akrepler nihayet birbirine kavuştu.

Uzunu ve kısası; uzağı ve yakını... Her dönemin vakti ayrı.

Onunla beraber dünyanın daha ötesini asla göremeyecek.

Yüz gözü de olsa tek gördüğü fânilerin önemsiz çekişmeleri.

Bu yaşlı adamın her yerden çıkması ne kadar tuhaf!

Hah! Sadık bir Taocu bu kadar süslü olmaz!

"Bana bahşettiği ünvanın karşılığını canımla vereceğim!"

Kimisi kolaydı, kimisi biraz direndi... Fakat sonunda hepsini topladın.

"Onun itibarı için ben canımı veririm."

Sayılarının fazlalığına güvenen altı yürekli yüzbaşı.

O kudretli ruhlar şimdi senin içinde yaşıyor.

Birleşimi buzla alevin; pek çevik, pek çetin...

Ateş ve dumanı getiren altın çocuktu; ortalık durulunca dağılan bir aile oldu.

"Dört nesne de artık bana ait!"

Eskilerin bağları hâlâ içe dert olur.

"Ondan koparsan her şeyden kopabilirsin."

Kanatlar bile bu muhteşem armağanın yanında sönük kalır!

Altı kurbağa, altı beceri... Büyüleyici!

Bu güçlü hap, hâlâ onun şefkatli dileklerini taşıyor.

"Yeter bu kadar! Buradaki bütün yaoguai'leri ezip geçtin..."

Artık teçhizatın tam. Hadi savur şu asayı ve savaş!

Mücadelede iki zihin nicedir; neticede biri bakidir.

Onca kavga ve çekişmenin ardından gerçekte kazanılan nedir?